بهشت من
عشق را که تفسیر می کنم
مرا به گیسوان کمند تو می رساند
مرا به سقف آسمان می چسباند و از آنجا رهایم می کند در باد
من پیچ می خورم در گیسوان بلندت
و آسمان گهواره آرزوهایم می شود
تو تمام آرزوی منی
که نشسته ای بر تخت روان بهشت
و لبخندتو مثل تاب کودکی هایم شیرین است
مرا با خود می بری به سایه سار روشن خورشید؟
چشمهایم زلال حضور تورا می خواهند
مرا می بری به بهشت؟!
+ نوشته شده در جمعه بیست و ششم اسفند ۱۳۹۰ ساعت توسط الهه بیات
|
بارانم